Αποστολέας Θέμα: Μία γνώμη σχετικά με την Ίδρυση Τμήματος Τουριστικής Διοίκησης και Ανάπτυξης.  (Αναγνώστηκε 1593 φορές)

vkostas

  • Newbie
  • *
  • Μηνύματα: 11
    • Προφίλ
Μία γνώμη γιά την απόφαση της Συγκλήτου σχετικά με την Ίδρυση Τμήματος Τουριστικής Διοίκησης και Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.


 Το θέμα της ίδρυσης Τμήματος που θα ασχολείται με τουριστικά θέματα είναι εξαιρετικά σοβαρό. Το ερώτημα “Ποιά Επιστήμη ή Τέχνη θα θεραπεύει ένα τέτοιο Τμήμα;” είναι καίριο και πρέπει να απαντηθή, γι' αυτήν αλλά και άλλες μελλοντικές όμοιες προτάσεις. Και η απάντηση θα προκαθορίση σημαντικά και πολλά θέματα φυσιογνωμίας του Πανεπιστημίου. Π.χ. (αν ιδρυθή τέτοιο Τμήμα) οι εκπρόσωποί του θα διοικούν κατ’ αναλογία, π.χ. θα καθορίζουν τη διάθεση των πόρων γιά την έρευνα. Πώς θα βρεθούν μέλη ΔΕΠ στο αντικείμενο του Τουρισμού που να έχουν την ικανότητα να κατανοούν και να απαντούν σε τέτοια ζητήματα με ακαδημαικό τρόπο;  Προφανώς, αν δεν μπορούν να βρεθούν, οι συνεπειες γιά όλους θα είναι εξαιρετικά σημαντικές και με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αντιμετωπισθή ένα τέτοιο ζήτημα με ευκαιριακά κριτήρια (π.χ. με οικονομικά ανταλλάγματα, οσοδήποτε σημαντικά).
    Θέλοντας να συμβάλω κατά την εμπειρία μου στη συζήτηση, έχω να παρατηρήσω το εξής:
Το νέο σύστημα διοίκησης που έχουμε έχει μία μεγάλη, ήδη, ιστορία στις ΗΠΑ. Το έχω ζησει γιά σχεδόν μία δεκαετία (τα έξι ως μελος ΔΕΠ σε Πολιτειακό Πανεπιστήμιο). Εκεί, όταν τίθενται θέματα που προδικάζουν το μέλλον του Πανεπιστημίου , ο “Πρόεδρος” (αντί του δικού μας Πρυτάνεως) συνηθίζεται να προκαλεί συζήτηση γιά τα θέματα αυτά με τα μέλη ΔΕΠ (ο τρόπος ποικίλει ανά Πανεπιστήμιο και Πρόεδρο). Και μόνο μετά από τη συζήτηση τίθενται τα θέματα προς απόφαση. Αλλοιώς εγκυμονεί ο κίνδυνος να παρθούν αποφάσεις που είτε είναι ανεφάρμοστες είτε θα δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα.
    Γιατί να μην μεταφέρουμε, μαζύ με το σύστημα, και τις άτυπες (αλλά εντελώς απαραίτητες) εθιμικές λειτουργίες του; Και αντί αυτών να μεταφέρουμε μόνο ορισμένα τεχνοκρατικά στοιχεία του; Ένα τέτοιο είναι το ολιγομελές των οργάνων. Ένα άλλο, σχετικό με το θέμα, είναι το οτι σε πολλά Πανεπιστήμια των ΗΠΑ υπάρχουν  “Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων”. Αλλά στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν ΤΕΙ. Δηλαδή ένα Πανεπιστήμιο (ιδίως πολιτειακό) παίζει το ρόλο και του δικού μας Πανεπιστημίου συν του δικού μας ΤΕΙ. Μήπως, με τον τρόπο που μεταφέρουμε εμπειρίες γινόμαστε “επαρχώτες που μιμούνται άκριτα την πρωτεύουσα;”
   Έτσι θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμο η συζήτηση αυτή να γίνη δημοσίως και οι εκπρόσωποι των Σχολών να εκθέσουν στα μέλη της κοινότητας  τα επιχειρήματα υπέρ της απόφασης της Συγκλήτου. Να ακουσθούν οι απόψεις (πρωτίστως των ΔΕΠ). Αν τα επιχειρήματα εναντίον της απόφασης της Συγκλήτου διαπιστωθή οτι είναι ισχυροτερα από τα υπέρ, ας αλλάξη η απόφαση. Ας δώση η ίδια η Σϋγκλητος σημάδια γραφής που συνδυάζουν την αποφασιστικότητα με τον ακαδημαικό διάλογο και τη δημοκρατία. Ας εγκαινιάσουμε και νέους θεσμούς (πχ. δημοψηφίσματα γιά σημαντικά θέματα), αν αυτό χρειάζεται. Οι νέοι καιροί απαιτούν και νέους νόες.  Η ηγεσία του Πανεπιστημίου πρέπει να ηγηθή και των αναγκαίων άτυπων αλλά ουσιαστικών λειτουργιών του συστήματος. Αλλοιώς ούτε η έρευνα, ούτε το Πανεπιστήμιο, ούτε το σύστημα, ούτε η ηγεσία θα επιβιώσουν - ειδικά στις συνθήκες κρίσης που ζούμε.

Θανάσης Φειδάς (pheidas@uoc.gr)