Τελευταία μηνύματα

Σελίδες: 1 ... 3 4 [5]
41
Οικονομική κρίση / Πειραματόζωον η Ελλάς
« Τελευταίο μήνυμα από Savaki Eleni στις Οκτώβριος 15, 2012, 11:53:46 πμ »
Συνημμένο κείμενο
42
Οικονομική κρίση / Γερμανκό χρέος στην Ελλάδα
« Τελευταίο μήνυμα από Savaki Eleni στις Οκτώβριος 15, 2012, 10:40:47 πμ »
Κείμενο συνημμένο
43
Αγαπητοί Συνάδελφοι,

     Το σημερινό συμβολικό κλείσιμο του Πανεπιστημίου Κρήτης για οικονομικούς λόγους, οι επικείμενες εκλογές για το Διοικητικό Συμβούλιο, ο επερχόμενος Καλλικράτης στα ΑΕΙ, συνεπικουρούμενα με ένα ούτως η άλλως ασταθές κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον, καταδεικνύουν ότι, εισερχόμαστε πλέον σε σαρωτικές  αλλαγές στον χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, με πλήρη γεωγραφική αναδιανομή και συρρίκνωση του προσφερόμενου αγαθού.
     Σ’ αυτή την μετάλλαξη, ο πλέον ασταθής παράγων είναι το κράτος, το οποίο θα ψάχνει τα επόμενα χρόνια την νέα του ταυτότητα, με τις ανύπαρκτες διοικητικές και οριακά οικονομικές δυνατότητες. Ο κύριος σταθερός παράγων θα είναι η όποια μέχρι σήμερα παραχθείσα αριστεία και διεθνής επιστημονική προβολή ορισμένων ΑΕΙ.
     Με αυτά τα δεδομένα, συζητάμε για μια νέα εποχή στη διοίκηση και στα οικονομικά των Πανεπιστημίων, τα οποία θα πρέπει να έχουν στόχο την αριστεία των Ιδρυμάτων. Σ’ αυτή τη νέα εποχή, το κάθε Πανεπιστήμιο θα πρέπει να διαμορφώσει πολύ προσεκτικά την σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου, ώστε  να μπορέσει να λειτουργήσει υποστηρικτικά και συμπληρωματικά για να ξεπεραστούν οι όποιες αδυναμίες έχει.
     Η Κρήτη ευτύχισε και έχει ένα από τα δακτυλοδεικτούμενα Πανεπιστήμια της χώρας αλλά και της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας.
     Σίγουρα η σπορά του κ. Μανούσακα και του κ. Σηφάκη έδωσε εξαιρετικούς καρπούς. Το “ζητούμενο” αλλά  και η “εντολή” εκείνης της εποχής από την τοπική κοινωνία προς τους “πρωτομάστορες” ήταν σαφής: “ποιότητα και αριστεία”.
Η ιστορία αναφέρει ότι, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, οι ‘εντόπιες’ επιστημονικές και μη, δυνάμεις ήταν εκείνες που συστρατεύθηκαν για να δημιουργήσουν τις πρώτες αξιόλογες ομάδες μελών ΔΕΠ, ανεξαρτήτου προέλευσης και παράλληλα προσδιόρισαν το ζητούμενο ενός δυναμικού και υψηλών προδιαγραφών Πανεπιστημίου.
     Εμείς σήμερα, πιστεύουμε ότι εκπληρώσαμε στο ακέραιο την εντολή. Αυτή ακριβώς η ποιότητα είναι και η μαγιά η οποία θα μπολιάσει το Διοικητικό Συμβούλιο από πλευράς Ακαδημαϊκών του Πανεπιστήμιου μας.
     Στις επικείμενες εκλογές, έχουν θέσει  υποψηφιότητα εξαιρετικοί Συνάδελφοι, με αναγνωρισμένο επιστημονικό κύρος και ευελπιστώ ότι θα εκλεγούν οι καλύτεροι, ώστε οι δίαυλοι επικοινωνίας και συνεργασίας του Πανεπιστημίου μας, αλλά και του Δ.Σ., με τα μεγάλα Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και την Διεθνή Ακαδημαϊκή Κοινότητα, να είναι ορθάνοιχτοι.
     Το μείζον θέμα, το οποίο εκτιμώ ότι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα ακόμη δεν έχει σε βάθος συζητήσει, είναι η ταυτότητα του πρώτου Δ.Σ., όσον αφορά τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους. Με άλλα λόγια, ποιά θα πρέπει να είναι η ανθρωπογεωγραφία αυτού του συμβουλίου, ποιοί θα είναι οι στόχοι του αυτήν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο και επομένως ποιά η σύσταση του.
    Εάν θέταμε το ερώτημα για το ποιο είναι το ζητούμενο, στους “πρωτομάστορες” αυτού του Ιδρύματος, η προφανής απάντηση είναι ότι “ εφόσον ο αρχικός στόχος έχει επιτευχθεί, δηλαδή η αριστεία και η ποιότητα, που θα εκπροσωπείται στο συμβούλιο με τα νεοεκλεγέντα μέλη ΔΕΠ”, ο επόμενος στόχος θα πρέπει να είναι η διάχυση του αγαθού της παιδείας αλλά και της επιστημονικής γνώσης στην κοινωνία και η βιωσιμότητα του ίδιου του Πανεπιστημίου.
     Όσον αφορά το πρώτο σκέλος και κυρίως τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης, το Πανεπιστήμιο οφείλει πέραν από τους διεθνείς στόχους του, να αφουγκραστεί την κοινωνία και να προσαρμόσει ερευνητικούς στόχους και  πρακτικές στην δυναμική της τοπικής αγοράς, ώστε και αυτή με την σειρά της να επιστρέψει από τα οφέλη της, χρηματοδοτήσεις προς το Ίδρυμα.
Είναι προφανές ότι η βιωσιμότητα, είναι ο κύριος παράγοντας ο οποίος σηματοδοτεί σε σεβαστό βαθμό το εύρος, αλλά και την ποιότητα εκπαίδευσης (σήμερα κλείσαμε διότι δεν είχαμε τα ελάχιστα για να σιτίσουμε τους άπορους φοιτητές) και  δευτερευόντως σηματοδοτεί και το επίπεδο έρευνας. Είναι γνωστό ότι οι αναγνωρισμένοι επιστήμονες, στην πλειονότητά τους, εξαιρουμένου μικρού αριθμού των ανθρωπιστικών επιστημών, “πρέπει” να έχουν τον τρόπο τους να εξασφαλίζουν τα ερευνητικά τους κονδύλια.
     Είναι η στιγμή πιστεύω, που θα πρέπει, ειδικά για το Πανεπιστήμιο μας,  να κληθούν σε συστράτευση γι’ αυτό το πρώτο Συμβούλιο, οι εντόπιες εκείνες  δυνάμεις, οι οποίες θα μπορέσουν «εν τη πράξει» να εξασφαλίσουν αυτήν την βιωσιμότητα. Αυτοί είναι γνωστοί και πρόκειται για προσωπικότητες που έχουν το όραμα και τη δυνατότητα που απαιτεί το ύψος των περιστάσεων.
Μπορούν δηλαδή, να εκπληρώσουν το χρέος τους απέναντι στον ύψιστο στόχο, τον οποίο μπορεί να έχει μια χώρα υπό κοινωνική κατάρρευση, την υποστήριξη της ΠΑΙΔΕΙΑΣ, στηρίζοντας ένα Πανεπιστήμιο το οποίο έχει αποδείξει την δυναμική του, αλλά χρειάζεται ανάσες, όπως όλη η Χώρα.
     Σε άλλες εποχές, θα μπορούσε η πρόσκληση αυτή να γίνει «αριστίδην». Στην εποχή μας όμως, στην οποία η συναίνεση και η συμμετοχή αποτελούν κύριο παράγοντα κοινωνικής ομαλότητας, πρέπει να εκλεγούν. Δεν μένει λοιπόν, παρά να τους προσεγγίσουμε για να συμμετέχουν οι πλέον άξιοι από αυτούς στο Συμβούλιο και να μοιραστούμε μαζί τους το όραμά μας, για ένα πρωτοπόρο δυναμικό Πανεπιστήμιο, το οποίο όχι μόνον αντέχει στην κρίση, αλλά αποτελεί και τη μηχανή για την υπέρβασή της.

Με τιμή

Γιάννης Παλλήκαρης



44
Εκλογές Συμβουλίου / Μια δύσκολη μετάβαση
« Τελευταίο μήνυμα από Γιώργος Τζιρίτας στις Οκτώβριος 04, 2012, 06:20:08 μμ »
Σε μια συγκυρία δύσκολη από κάθε άποψη το πανεπιστήμιο καλείται να αλλάξει σχήμα διοίκησης. Από τη μία πλευρά υπάρχουν τα λάθη του παρελθόντος. Η αλλαγή στη διοίκηση πήρε το χαρακτήρα πάλης ανάμεσα στο “καλό” και στο “κακό”, ανάμεσα στο “ένοχο παρελθόν” και το “ελπιδοφόρο μέλλον”. Η αστοχία, ανεξαρτήτως προθέσεων, είναι αυταπόδεικτη. Το κλίμα επιβαρύνεται και από τη δημοσιονομική περιοριστική πολιτική σε βαθμό ασφυξίας.

Ωστόσο η ιστορία δε διαγράφεται και το αύριο είναι στα χέρια των ίδιων των μελών του πανεπιστημίου. Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία απαιτείται σύμπνοια και σεβασμός στους θεσμούς. Οι θεσμοί περιλαμβάνουν τόσο το κανονιστικό πλαίσιο, όσο και τα εκλεγμένα όργανα διοίκησης. Ζητούμενο επομένως είναι η μετάβαση να γίνει ομαλά και κυρίως να διαφυλαχθούν οι αρχές της αυτοδιοίκησης και της δημοκρατικής λειτουργίας.

Το πρώτο βήμα προς το νέο σχήμα διοίκησης συνίσταται στην εκλογή του Συμβουλίου. Πρέπει να διευκρινισθεί εξαρχής ότι δεν πρόκειται ούτε για Διοικητικο Συμβούλιο, ούτε για Συμβούλιο Διοίκησης. Είναι ένα Συμβούλιο με ρόλο στρατηγικό, πέραν και πάνω από την καθημερινή διοικητική δουλειά. Άρα τα μέλη του θα πρέπει να κρατηθούν σε απόσταση από τις υπηρεσίες του πανεπιστημίου, γιατί το Συμβούλιο δεν θα έχει εκτελεστική εξουσία. Τηρουμένων κάποιων αναλογιών θα έχει το ρόλο του νομοθέτη, του καθορισμού του κανονιστικού πλαισίου σε προγραμματική βάση. Κι επίσης θα είναι όργανο ελέγχου του απολογισμού της διοίκησης. Οι αρχές αυτές θα πρέπει να είναι σαφείς για όλους, και ιδιαίτερα για το πρώτο Συμβούλιο που θα εκλεγεί.

Απαιτείται επομένως τα εσωτερικά μέλη που θα εκλεγούν στο πρώτο Συμβούλιο να ενστερνίζονται το ρόλο που ορίζει ο Νόμος για το Συμβούλιο. Ο πειρασμός φαίνεται να είναι μέγας για αξιοποίηση της θέσης του συμβούλου για σκοπούς που ο Νόμος δεν προβλέπει. Ο Νόμος αναθέτει αρμοδιότητες στο Συμβούλιο που αφορούν στην έγκριση των στρατηγικών επιλογών και στη σύνδεση με την κοινωνία. Το πανεπιστήμιο καλείται να εκλέξει μέλη που έχουν συναίσθηση του ιστορικού ρόλου του πανεπιστημίου και γι'αυτό θα είναι θεματοφύλακες των αξιών που αντιπροσωπεύει. Δεν θα πρέπει να επιλέξει υποψηφίους που θα μπορούσαν να επιδιώξουν ένα παρεμβατικό ρόλο στη διοίκηση, που θα μπορούσαν να έχουν την τάση εγκαθίδρυσης κέντρων εξουσίας. Η χειρότερη εξέλιξη για τη διοίκηση θα είναι ο κατακερματισμός, οι παρεμβάσεις, η δυαρχία ή τα ασύμβατα κέντρα εξουσίας. Η δημοκρατική λειτουργία απαιτεί να υπάρξει σεβασμός των θεσμών και διάκριση των εξουσιών με βάση τις αρμοδιότητες που ανατίθενται σε κάθε όργανο διοίκησης.

Τα εξωτερικά μέλη θα πρέπει να μπορούν να φέρουν νέες ιδέες στο πανεπιστήμιο και να προβάλουν το έργο του προς τα έξω, και προς την κοινωνία και προς τα άλλα ιδρύματα και προς τη διεθνή κοινότητα. Θα ήταν προτιμότερο να αποφευχθεί η εκλογή τοπικών παραγόντων, ακόμα κι αν διακρίνονται για τη στήριξή τους στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Με προσοχή θα μπορούσαν να επιλεγούν ομότιμοι καθηγητές που είχαν λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία σε άλλα ιδρύματα. Το ευκταίο θα ήταν να μετάσχουν στο Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Κρήτης απόφοιτοι του ιδρύματος που διαπρέπουν εκτός Ελλάδας και κατά προτίμηση στην Ευρώπη, ή γενικότερα καθηγητές από την αλλοδαπή. Έχουμε ανάγκη από πρεσβευτές που θα μεταφέρουν σε διεθνείς οργανισμούς και στη διεθνή επιστημονική κοινότητα την αξία της επιστημονικής παραγωγής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Τελικά το Συμβούλιο δεν θα είναι ούτε η καταστροφή, ούτε η σωτηρία του πανεπιστημίου. Θα πρέπει ωστόσο να αξιοποιηθεί για να βελτιώσει το Πανεπιστήμιο Κρήτης την εικόνα του και τη σχέση του με τον εγγύτερο και τον ευρύτερο περίγυρό του.

Το μεγάλο κενό και πρόβλημα στη λειτουργία του πανεπιστημίου, ιδιαίτερα στη μεταβατική περίοδο που θα περάσει είναι η κατάργηση του Πρυτανικού Συμβουλίου. Το Πρυτανικό Συμβούλιο στο ισχύον σχήμα διοίκησης είναι το κύριο εκτελεστικό όργανο στο πανεπιστήμιο. Ο Νόμος 4009/2011 δεν προβλέπει συλλογικό εκτελεστικό όργανο. Η εκτελεστική εξουσία συγκεντρώνεται σε ένα μονομελές όργανο, τον Πρύτανη, που θα μπορεί να συνεπικουρείται από τους Αναπληρωτές Πρύτανη. Γενικά ο Νόμος 4009/2011 χαρακτηρίζεται από την ενδυνάμωση των μονομελών οργάνων, σε βάρος των συλλογικών οργάνων. Το μείζον ζήτημα με το νέο νόμο είναι η αποδυνάμωση των συλλογικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένου και του νεοσύστατου Συμβουλίου.

Ωστόσο η άσκηση της καθημερινής διεύθυνσης των υπηρεσιών του ιδρύματος απαιτεί την ύπαρξη ενός συλλογικού εκτελεστικού οργάνου. Θα πρέπει άμεσα, πριν την εκπνοή του τρέχοντος έτους, να υπάρξει η θεσμική προετοιμασία, ώστε η εκτέλεση των αποφάσεων του πανεπιστημίου να επιτελείται από ένα συλλογικό όργανο διοίκησης, που για λόγους ιστορικής συνέχειας θα πρέπει να είναι το Πρυτανικό Συμβούλιο. Να ξανασυζητηθεί η σύνθεσή του, ως προς τα θεσπιζόμενα στο Νόμο 2083/1992, αν αυτό χρειάζεται. Ας συζητηθούν οι αρμοδιότητές του ως προς το Συμβούλιο και τη Σύγκλητο που θεσμοθετούνται με το Νόμο 4009/2011. Δεν πρέπει όμως να γίνει άκριτα δεκτή η κατάργησή του για τις συγκυριακές πολιτικές ανάγκες μιας άστοχης “μεταρρύθμισης”.
45
Οικονομική κρίση / ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΝΕΑ ΤΡΟΧΙΑ
« Τελευταίο μήνυμα από ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ στις Φεβρουάριος 29, 2012, 02:24:43 μμ »
Η Ελληνική κοινωνία έχοντας την  ΠΙΚΡΗ εμπειρία και υποστεί τις ΟΔΥΝΗΡΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ των τακτικών των ΜΟΝΟΚΟΜΜΑΤΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ της ΑΚΥΒΕΡΝΗΣΙΑΣ της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ και του ΑΧΑΛΙΝΩΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ που μας οδήγησαν στην ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, χωρίς να είναι βέβαια άμοιρη ευθυνών και η ίδια, θέτει τώρα υψηλές προδιαγραφές και ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ από τους επίδοξους φορείς της διακυβέρνησης από τούδε και στο εξής. Ασφαλώς και επιθυμεί την ανάδειξη νέων ΕΝΤΙΜΩΝ, ΑΦΘΑΡΤΩΝ προσώπων που να κινούνται από πνεύμα αυταπάρνησης και θυσιαστικής διάθεσης ακόμη για τα δίκαια του Λαού και της Χώρας.  ΑΠΑΙΤΕΙ ταυτόχρονα όμως  τα  νέα  πρόσωπα  αυτά  όσο Διάστημα ασκούν την εξουσία  να ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΦΘΑΡΤΑ και  αφοσιωμένα  στην υπηρεσία των πολιτών. Η εποχή  των  συνθημάτων , της λαϊκής υστερίας  και  τυφλής αφοσίωσης  σε  δήθεν  χαρισματικές προσωπικότητες  έχει παρέλθει οριστικά.  Πρέπει  άρα να δημιουργήσει και τους κατάλληλους μηχανισμούς έλεγχου, θεσμούς  εναλλαγής , διότι ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, θεσμούς άμεσης δημοκρατίας ,  ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της βουλευτικής ΑΣΥΛΙΑΣ  και προνομιών, και όλα εκείνα που θα συμβάλλουν στο άνοιγμα μιας νέας δημιουργικής και ελπιδοφόρας   εποχής  για τη χώρα και τον λαό της.  ΖΑΧΑΡΙΑΣ  ΧΑΙΡΕΤΗΣ, xairetis@otenet.gr,230212
Σελίδες: 1 ... 3 4 [5]