Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - Iωάννης Παλλήκαρης

Σελίδες: [1]
1
Αγαπητοί Συνάδελφοι,

     Το σημερινό συμβολικό κλείσιμο του Πανεπιστημίου Κρήτης για οικονομικούς λόγους, οι επικείμενες εκλογές για το Διοικητικό Συμβούλιο, ο επερχόμενος Καλλικράτης στα ΑΕΙ, συνεπικουρούμενα με ένα ούτως η άλλως ασταθές κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον, καταδεικνύουν ότι, εισερχόμαστε πλέον σε σαρωτικές  αλλαγές στον χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, με πλήρη γεωγραφική αναδιανομή και συρρίκνωση του προσφερόμενου αγαθού.
     Σ’ αυτή την μετάλλαξη, ο πλέον ασταθής παράγων είναι το κράτος, το οποίο θα ψάχνει τα επόμενα χρόνια την νέα του ταυτότητα, με τις ανύπαρκτες διοικητικές και οριακά οικονομικές δυνατότητες. Ο κύριος σταθερός παράγων θα είναι η όποια μέχρι σήμερα παραχθείσα αριστεία και διεθνής επιστημονική προβολή ορισμένων ΑΕΙ.
     Με αυτά τα δεδομένα, συζητάμε για μια νέα εποχή στη διοίκηση και στα οικονομικά των Πανεπιστημίων, τα οποία θα πρέπει να έχουν στόχο την αριστεία των Ιδρυμάτων. Σ’ αυτή τη νέα εποχή, το κάθε Πανεπιστήμιο θα πρέπει να διαμορφώσει πολύ προσεκτικά την σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου, ώστε  να μπορέσει να λειτουργήσει υποστηρικτικά και συμπληρωματικά για να ξεπεραστούν οι όποιες αδυναμίες έχει.
     Η Κρήτη ευτύχισε και έχει ένα από τα δακτυλοδεικτούμενα Πανεπιστήμια της χώρας αλλά και της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας.
     Σίγουρα η σπορά του κ. Μανούσακα και του κ. Σηφάκη έδωσε εξαιρετικούς καρπούς. Το “ζητούμενο” αλλά  και η “εντολή” εκείνης της εποχής από την τοπική κοινωνία προς τους “πρωτομάστορες” ήταν σαφής: “ποιότητα και αριστεία”.
Η ιστορία αναφέρει ότι, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, οι ‘εντόπιες’ επιστημονικές και μη, δυνάμεις ήταν εκείνες που συστρατεύθηκαν για να δημιουργήσουν τις πρώτες αξιόλογες ομάδες μελών ΔΕΠ, ανεξαρτήτου προέλευσης και παράλληλα προσδιόρισαν το ζητούμενο ενός δυναμικού και υψηλών προδιαγραφών Πανεπιστημίου.
     Εμείς σήμερα, πιστεύουμε ότι εκπληρώσαμε στο ακέραιο την εντολή. Αυτή ακριβώς η ποιότητα είναι και η μαγιά η οποία θα μπολιάσει το Διοικητικό Συμβούλιο από πλευράς Ακαδημαϊκών του Πανεπιστήμιου μας.
     Στις επικείμενες εκλογές, έχουν θέσει  υποψηφιότητα εξαιρετικοί Συνάδελφοι, με αναγνωρισμένο επιστημονικό κύρος και ευελπιστώ ότι θα εκλεγούν οι καλύτεροι, ώστε οι δίαυλοι επικοινωνίας και συνεργασίας του Πανεπιστημίου μας, αλλά και του Δ.Σ., με τα μεγάλα Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και την Διεθνή Ακαδημαϊκή Κοινότητα, να είναι ορθάνοιχτοι.
     Το μείζον θέμα, το οποίο εκτιμώ ότι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα ακόμη δεν έχει σε βάθος συζητήσει, είναι η ταυτότητα του πρώτου Δ.Σ., όσον αφορά τους λεγόμενους κοινωνικούς εταίρους. Με άλλα λόγια, ποιά θα πρέπει να είναι η ανθρωπογεωγραφία αυτού του συμβουλίου, ποιοί θα είναι οι στόχοι του αυτήν την συγκεκριμένη χρονική περίοδο και επομένως ποιά η σύσταση του.
    Εάν θέταμε το ερώτημα για το ποιο είναι το ζητούμενο, στους “πρωτομάστορες” αυτού του Ιδρύματος, η προφανής απάντηση είναι ότι “ εφόσον ο αρχικός στόχος έχει επιτευχθεί, δηλαδή η αριστεία και η ποιότητα, που θα εκπροσωπείται στο συμβούλιο με τα νεοεκλεγέντα μέλη ΔΕΠ”, ο επόμενος στόχος θα πρέπει να είναι η διάχυση του αγαθού της παιδείας αλλά και της επιστημονικής γνώσης στην κοινωνία και η βιωσιμότητα του ίδιου του Πανεπιστημίου.
     Όσον αφορά το πρώτο σκέλος και κυρίως τη διάχυση της επιστημονικής γνώσης, το Πανεπιστήμιο οφείλει πέραν από τους διεθνείς στόχους του, να αφουγκραστεί την κοινωνία και να προσαρμόσει ερευνητικούς στόχους και  πρακτικές στην δυναμική της τοπικής αγοράς, ώστε και αυτή με την σειρά της να επιστρέψει από τα οφέλη της, χρηματοδοτήσεις προς το Ίδρυμα.
Είναι προφανές ότι η βιωσιμότητα, είναι ο κύριος παράγοντας ο οποίος σηματοδοτεί σε σεβαστό βαθμό το εύρος, αλλά και την ποιότητα εκπαίδευσης (σήμερα κλείσαμε διότι δεν είχαμε τα ελάχιστα για να σιτίσουμε τους άπορους φοιτητές) και  δευτερευόντως σηματοδοτεί και το επίπεδο έρευνας. Είναι γνωστό ότι οι αναγνωρισμένοι επιστήμονες, στην πλειονότητά τους, εξαιρουμένου μικρού αριθμού των ανθρωπιστικών επιστημών, “πρέπει” να έχουν τον τρόπο τους να εξασφαλίζουν τα ερευνητικά τους κονδύλια.
     Είναι η στιγμή πιστεύω, που θα πρέπει, ειδικά για το Πανεπιστήμιο μας,  να κληθούν σε συστράτευση γι’ αυτό το πρώτο Συμβούλιο, οι εντόπιες εκείνες  δυνάμεις, οι οποίες θα μπορέσουν «εν τη πράξει» να εξασφαλίσουν αυτήν την βιωσιμότητα. Αυτοί είναι γνωστοί και πρόκειται για προσωπικότητες που έχουν το όραμα και τη δυνατότητα που απαιτεί το ύψος των περιστάσεων.
Μπορούν δηλαδή, να εκπληρώσουν το χρέος τους απέναντι στον ύψιστο στόχο, τον οποίο μπορεί να έχει μια χώρα υπό κοινωνική κατάρρευση, την υποστήριξη της ΠΑΙΔΕΙΑΣ, στηρίζοντας ένα Πανεπιστήμιο το οποίο έχει αποδείξει την δυναμική του, αλλά χρειάζεται ανάσες, όπως όλη η Χώρα.
     Σε άλλες εποχές, θα μπορούσε η πρόσκληση αυτή να γίνει «αριστίδην». Στην εποχή μας όμως, στην οποία η συναίνεση και η συμμετοχή αποτελούν κύριο παράγοντα κοινωνικής ομαλότητας, πρέπει να εκλεγούν. Δεν μένει λοιπόν, παρά να τους προσεγγίσουμε για να συμμετέχουν οι πλέον άξιοι από αυτούς στο Συμβούλιο και να μοιραστούμε μαζί τους το όραμά μας, για ένα πρωτοπόρο δυναμικό Πανεπιστήμιο, το οποίο όχι μόνον αντέχει στην κρίση, αλλά αποτελεί και τη μηχανή για την υπέρβασή της.

Με τιμή

Γιάννης Παλλήκαρης




Σελίδες: [1]